Ang seaweed ang among panginabuhian diri sa Amon isla. Kag usa ka residente sa isla nga nagasalig sa dagat alang sa among panginabuhian. Ang among kinabuhi diri malig-on tungod sa pagpananom kag seaweed. Kada aga, mosakay ko sa pamboat kaupod akong pamilya para tan-awon ang among mga linya sa seaweed. Amon gibantayan ini nga daw tanom sa duta, gipadako hangtod sa ma harvest. Human sa pagpauga, among gibaligya sa merkado para makaginansya kag masuportahan ang among adlaw-adlaw nga panginahanglan. Dako ang akong pasalamat sa seaweed farming kay kini dili lang naghatag og kita, apan nakatabang lat sa pagpreserba sa among kinaiyahan. Tungod sa malungtarong pamaagi sa pagpanguma sa dagat, napadayon namo ang among tradisyon kag kultura. Ang pagtrabaho sa dagat nagtudlo kanako sa pagkamainampuon, pasensya, ug pagtinabangay. Kini nga panginabuhian naghatag kanamo og paglaum ug kalipay sa among isla.
Seaweed is our livelihood here on our island. I am one of the residents who depend on the sea for our way of life. Our lives here are stable because of seaweed farming. Every morning, I ride a small boat with my family to check on our seaweed lines. We take care of them like crops on land, nurturing them until they are ready to harvest. After drying, we sell the seaweed in the market to earn income and support our daily needs. I am deeply thankful for seaweed farming because it not only provides us with income, but also helps preserve our environment. Through sustainable methods of sea cultivation, we are able to continue our traditions and culture. Working at sea has taught me to be prayerful, patient, and cooperative. This livelihood brings us hope and happiness on our island.